Η αποστολή ενός φακέλου στην Αμερική έχει καταντήσει πολυτέλεια για λίγους, με τον απλό πολίτη να ακούει τιμές της τάξης των 50, 80 ή και 100 ευρώ για ένα κομμάτι χαρτί. Αυτό δεν είναι «υπηρεσία», είναι αποκλεισμός. Οι ταχυδρομικές και οι courier έχουν καταφέρει να μετατρέψουν κάτι στοιχειώδες –να στείλεις έγγραφα ή ένα μικρό πακέτο σε άνθρωπο σου στο εξωτερικό– σε οικονομικό εφιάλτη.
Για χρόνια, ο κόσμος στήριζε τα ΕΛΤΑ ως μια προσιτή, έστω αργή, λύση για να στείλει ένα δέμα στην Αμερική. Τώρα, με την αναστολή αποστολών δεμάτων με αγαθά προς ΗΠΑ, ο απλός πολίτης είναι ουσιαστικά αποκλεισμένος από το κλασικό ταχυδρομείο, την ίδια στιγμή που η αλληλογραφία «στα χαρτιά» συνεχίζεται κανονικά. Και όταν στρέφεται αναγκαστικά στις ιδιωτικές courier, βρίσκεται μπροστά σε τιμοκαταλόγους που λειτουργούν σαν σιωπηρό «όριο εισόδου»: πληρώνεις, ή δεν στέλνεις τίποτα.
Οι εταιρείες κρύβονται πίσω από τελωνειακούς κανονισμούς, καύσιμα, surcharges, «remote areas» και κάθε λογής προσαύξηση για να δικαιολογήσουν το κόστος. Όμως στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει για τον άνθρωπο που ζει με έναν βασικό μισθό είναι το εξής: για να στείλει ένα φάκελο στην Αμερική, θα πρέπει να θυσιάσει σχεδόν μισή μέρα δουλειάς – ή και παραπάνω. Κι αν μιλάμε για δέμα με λίγα πράγματα σε αγαπημένο πρόσωπο, το ποσό μπορεί να ξεφύγει σε επίπεδα γελοία για το περιεχόμενο.
Το αποτέλεσμα είναι κοινωνικά τοξικό:
Φοιτητές, οικογένειες, μετανάστες, μικρές επιχειρήσεις αποκόβονται πρακτικά από την δυνατότητα αποστολής προσιτών δεμάτων στις ΗΠΑ.
Η «παγκοσμιοποίηση» και η ψηφιακή εποχή από τη μία υπόσχονται σύνδεση με όλο τον κόσμο, αλλά από την άλλη σε τιμωρούν οικονομικά αν τολμήσεις να στείλεις κάτι φυσικό πέρα από τα σύνορα.
Το πιο προκλητικό είναι ότι δεν μιλάμε για κάποιο «έξτρα» αγαθό, αλλά για στοιχειώδη επικοινωνία και διακίνηση προσωπικών αντικειμένων. Όταν ένα κράτος επιτρέπει να εκτοξεύονται οι τιμές για βασικές υπηρεσίες, χωρίς να εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο προσιτής πρόσβασης για τους πολίτες, τότε δεν μιλάμε απλώς για «αγορά» και «κανόνες», αλλά για επιλογή: επιλογή να μείνουν οι πολλοί απ’ έξω.
Η αποστολή ενός φακέλου προς Αμερική δεν θα έπρεπε να είναι προνόμιο· θα έπρεπε να είναι δικαίωμα, και σήμερα αυτό το δικαίωμα καταπατιέται με τον πιο κυνικό τρόπο, στο γκισέ και στο ταμείο.
