Πόσα ακόμα σκάνδαλα πρέπει να αποκαλυφθούν για να γίνει ξεκάθαρο ότι κάτι σάπιο υπάρχει στον πυρήνα της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη; Πόσες φορές θα δούμε την ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται, με την κοινωνία να πληρώνει το τίμημα και την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα;
Αυτή τη φορά, το σκάνδαλο αγγίζει έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς: την εκπαίδευση. Έξι εκπαιδευτήρια λειτουργούσαν ουσιαστικά ως «βιομηχανίες εξαπάτησης», πουλώντας ψεύτικες ελπίδες και αμφισβητούμενους τίτλους σπουδών σε ανυποψίαστους πολίτες. Και όλα αυτά κάτω από τη μύτη των αρμόδιων αρχών.
Οι αποκαλύψεις της Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: εκατομμύρια ευρώ παράνομου πλουτισμού, χιλιάδες πλαστά ή μη πιστοποιημένα έγγραφα, και μια προκλητική φοροδιαφυγή που αγγίζει το 1,8 εκατ. ευρώ. Μιλάμε για ένα οργανωμένο κύκλωμα που λειτούργησε ανενόχλητο για χρόνια.
Και το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: πού ήταν το κράτος; Πού ήταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί όταν χιλιάδες πολίτες εξαπατούνταν; Πόσο «τυφλό» μπορεί να είναι ένα σύστημα που επιτρέπει τέτοιες πρακτικές να ανθίζουν;
Η σύλληψη των έξι εμπλεκομένων για κακουργηματική απάτη και φοροδιαφυγή είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση κρύβεται ένα βαθύτερο πρόβλημα: η ανοχή, η καθυστέρηση, και η έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου.
Όταν ακόμα και η εκπαίδευση –ο πυλώνας κάθε κοινωνίας– γίνεται πεδίο εκμετάλλευσης και απάτης, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Μιλάμε για μια κατάσταση που γεννά αγανάκτηση, οργή και βαθιά ανησυχία για το πού βαδίζει αυτή η χώρα.
