Σε μια σπάνια στιγμή πολιτικής… μεταφυσικής, η Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αποφάσισε να καινοτομήσει. Όχι σε επίπεδο διαφάνειας ή σοβαρότητας – προς Θεού, δεν είμαστε για τέτοια – αλλά σε επίπεδο παραλόγου. Κάλεσε για κατάθεση έναν μάρτυρα που έχει πεθάνει από το 2016. Όχι, δεν είναι σχήμα λόγου. Κυριολεκτικά. Έστειλαν κλήτευση σε νεκρό. Τόσο μπροστά είναι.
Ο εκλιπών Βαγγέλης Σεφεριάδης, πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, μάλλον δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για τη συνεδρίαση. Ούτε για την ανάστασή του, ενδεχομένως. Επειδή όμως στην Ελλάδα όλα δουλεύουν ρολόι – ένα ρολόι σταματημένο από το 1983 – κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τσεκάρει αν ο άνθρωπος… ζει. Η πληροφορία «πέθανε το 2016» δεν φαίνεται να συγκίνησε τα μέλη της επιτροπής. Ίσως νόμιζαν ότι είχε απλώς χαθεί το σήμα.
Η απάντηση ήρθε με σαρδόνιο ύφος από τον γιο του, Γιάννη Σεφεριάδη, ο οποίος εξήγησε πως ο πατέρας του “θα δυσκολευτεί να καταθέσει καθώς δεν είναι στη ζωή από το 2016”. Σαρκασμός με ακρίβεια χειρουργική. Και η χαριστική βολή ήρθε αμέσως μετά: “Θα ερχόμουν εγώ αντ’ αυτού, αλλά το μεταχειρισμένο Opel Astra του 1999 που μου άφησε – η μόνη περιουσία που έβγαλε από χρόνια διοίκησης του σε δημόσιους οργανισμούς – είναι στο συνεργείο.”
Πιο κομψά δεν γίνεται να ξεφτιλίσεις ένα θεσμικό όργανο που δεν μπήκε καν στον κόπο να γκουγκλάρει αν ο μάρτυρας που καλεί είναι εν ζωή. Θα περίμενε κανείς ότι στην εποχή των social media, της τεχνητής νοημοσύνης και των ηλεκτρονικών μητρώων, τουλάχιστον το “αναπνέει;” να είναι προαπαιτούμενο. Αλλά όχι. Εδώ έχουμε άλλες προτεραιότητες: μικροπολιτική, προχειρότητα και επιτροπές-σόου για τα κανάλια. Αν η πραγματικότητα δεν βγάζει δράμα, θα το βγάλουμε εμείς. Έστω και με πρωταγωνιστές από το υπερπέραν.
Το περιστατικό δεν είναι απλά φαιδρό. Είναι σύμπτωμα. Είναι η γραφειοκρατία σε απόλυτο εκφυλισμό. Όταν μια Εξεταστική Επιτροπή, που υποτίθεται ότι διερευνά σοβαρές υποθέσεις δημόσιας διοίκησης, δεν μπορεί να διασταυρώσει το απολύτως βασικό – αν ο μάρτυρας είναι διαθέσιμος και ζωντανός – τότε τι άλλο να περιμένουμε; Επαφή με την πραγματικότητα; Όχι. Απλά επαφή με τα πρακτικά, άντε και με κάποιο μέντιουμ.
Η ελληνική πολιτική ζωή αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι δεν έχει ταβάνι στον αυτοεξευτελισμό. Την ώρα που η κοινωνία βράζει, που οι πολίτες ζητούν διαφάνεια, σοβαρότητα και λογοδοσία, το επίσημο κράτος καλεί για κατάθεση ανθρώπους που έχουν πεθάνει εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Το μόνο που απομένει είναι να δούμε αν θα στείλουν τα πρακτικά της επιτροπής στον Άγιο Πέτρο για επιβεβαίωση.
Καλή επιτυχία λοιπόν στο έργο σας. Πραγματικά. Αν και, έτσι όπως ξεκινήσατε, ίσως η επόμενη συνεδρίαση να πρέπει να γίνει σε νεκροταφείο. Ή σε séance με κεριά και ποτήρια. Γιατί όταν το ζωντανό πολιτικό προσωπικό λειτουργεί σαν ζωντανός-νεκρός θεσμικός μηχανισμός, τότε το μόνο που μας σώζει είναι το χιούμορ. Ή το να ξυπνήσουμε. Όποιο έρθει πρώτο.
