Η Άννα Διαμαντοπούλου, ως υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, αφήνει χωρίς καμία ντροπή ορθάνοιχτη την πόρτα για συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, επιβεβαιώνοντας αυτό που πολλοί ήδη ψιθυρίζουν: ότι οι διαφορές τους είναι περισσότερο επικοινωνιακό τρικ παρά ουσιαστική πολιτική απόσταση.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης το λέει ξεκάθαρα, χωρίς περιστροφές και χωρίς προσχήματα — το ΠΑΣΟΚ είναι ο φυσικός εταίρος για συγκυβέρνηση. Κι αν κάποιοι εξακολουθούν να παριστάνουν τους έκπληκτους, μάλλον κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Ο Ανδρέας Λοβέρδος είχε φροντίσει εδώ και χρόνια να στρώσει το χαλί, διεκδικώντας την ηγεσία με ρητορική που περισσότερο θύμιζε δεξιά πτέρυγα παρά υποτίθεται σοσιαλιστικό κόμμα.
Οι υπόλοιποι απλώς ακολουθούν, άλλοι πιο διακριτικά, άλλοι με μεγαλύτερη σπουδή, σε μια θλιβερή παρέλαση πολιτικής προσαρμοστικότητας που βαφτίζεται «υπευθυνότητα». Και ο ψηφοφόρος; Καλείται να πιστέψει ξανά στο ίδιο παραμύθι, να ελπίσει πως αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά, ενώ όλα δείχνουν πως το έργο έχει ήδη γραφτεί. Ψηφίζεις με την ψευδαίσθηση της εναλλακτικής και καταλήγεις με ανακυκλωμένη εξουσία σε διαφορετική συσκευασία.
Το κόμμα που κάποτε επικαλούνταν κοινωνική αλλαγή έχει μετατραπεί σε πολιτικό συμπλήρωμα, πρόθυμο να κουμπώσει σε οποιοδήποτε κυβερνητικό σχήμα εξασφαλίζει καρέκλες και ρόλους.
Η ιστορική του ταυτότητα ξεθώριασε εδώ και δεκαετίες· ουσιαστικά εξέπνευσε μαζί με τον Ανδρέας Παπανδρέου, και από τότε απέμεινε ένα κενό λογότυπο που χρησιμοποιείται για να συντηρεί καριέρες.
Όσο κι αν επιχειρούν να το παρουσιάσουν ως ώριμη πολιτική στάση, αυτό που αναδύεται είναι μια κυνική σύμπλευση εξουσίας, ένα κλειστό σύστημα που αλλάζει πρόσωπα αλλά όχι κατεύθυνση, αφήνοντας τους πολίτες να αναρωτιούνται γιατί κάθε εκλογική «επιλογή» καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσμα.
