Σπίτια πλημμυρισμένα. Δρόμοι κατεστραμμένοι. Γέφυρες και υποδομές χτυπημένες. Αυτοκίνητα παρασυρμένα από τα ορμητικά νερά. Άνθρωποι εγκλωβισμένοι, να περιμένουν τη βοήθεια της Πυροσβεστικής.
Και πάλι, μετά την καταστροφή, θα ακούσουμε τη γνωστή λέξη: «πρωτοφανές».
Όμως το κράτος δεν μπορεί κάθε φορά να ανακαλύπτει την κλιματική κρίση αφού πλημμυρίσουν τα σπίτια και καταστραφούν οι δρόμοι.
Τα ακραία φαινόμενα μπορεί να μην αποτρέπονται.
Οι συνέπειές τους όμως περιορίζονται όταν υπάρχει πρόληψη, αντιπλημμυρική προστασία, καθαρισμός και θωράκιση των υποδομών, σχέδιο και πραγματική Πολιτική Προστασία.
Και υπάρχει ένα ερώτημα που απαιτεί απάντηση:
Όταν υπήρχαν ήδη μετεωρολογικές επισημάνσεις για έντονα φαινόμενα στη νότια Πελοπόννησο, ποια προληπτικά μέτρα ελήφθησαν ειδικά για τη Μάνη;
Δεν αρκούν πλέον οι αυτοψίες μετά την καταστροφή, οι δηλώσεις συμπαράστασης και οι υποσχέσεις αποζημιώσεων.
Η Μάνη δεν ζητάει λύπηση!
Ζητά κράτος που να λειτουργεί πριν από την καταστροφή και όχι μόνο μετά από αυτήν.
Να καταγραφούν άμεσα όλες οι ζημιές.
Να αποζημιωθούν χωρίς γραφειοκρατικές καθυστερήσεις οι πολίτες και οι επαγγελματίες που επλήγησαν.
Να αποκατασταθεί άμεσα το οδικό δίκτυο και να ελεγχθούν οι γέφυρες και οι υποδομές.
Και, κυρίως, να παρουσιαστεί συγκεκριμένο σχέδιο αντιπλημμυρικής θωράκισης της περιοχής.
Γιατί η πρόληψη είναι ευθύνη του κράτους.
Και η επίκληση του «πρωτοφανούς» δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι της κυβερνητικής ανεπάρκειας.
ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ:
* Απουσία προειδοποιήσεων: Δεν εκδόθηκε έγκαιρο δελτίο επικίνδυνων καιρικών φαινομένων από την ΕΜΥ, ενώ δεν ενεργοποιήθηκε το 112 από την Πολιτική Προστασία.
* Έλλειψη συντονισμού: Δεν συγκλήθηκαν τα αρμόδια όργανα Πολιτικής Προστασίας και δεν υπήρξε καμία σχετική ενημέρωση προς την Πυροσβεστική Υπηρεσία Αρεόπολης.
* Χρόνιες παραλείψεις: Μετά τη μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά του 2017 στον Κοτρώνα, δεν υλοποιήθηκαν τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα.
Οι πολίτες της Ανατολικής Μάνης, αφέθηκαν απροστάτευτοι απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα, ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αδράνειας και του επιχειρησιακού ελλείμματος των αρμόδιων φορέων.
Η Μάνη μας , αξίζει προστασία, ασφάλεια και σεβασμό.
