Ξεκίνησαν με μεγάλες φιλοδοξίες: οκτώ κάμερες «με τεχνητή νοημοσύνη», έτοιμες να φέρουν τάξη στους δρόμους της Αθήνας και να μας δείξουν πώς η τεχνολογία μπορεί να κάνει τη δουλειά που οι άνθρωποι… δυσκολεύονται να κάνουν.
Το θέμα δεν είναι οι άνθρωποι….το θέμα είναι ο τόσος ντόρος για το τίποτα και για τον απλό λόγο ότι για άλλη μια φορά αποδείχθηε ότι η προχειρότητα ξεχειλίζει. ¨οχι ότι οι κάμερες ήταν τόσο καλή επιλογή αφού ένιωθες ότι κάποιος σε κατασκοπεύει ια να σου πάρει προσωπικά στοιχεία, αλλά περιμέναμε μετά από τόση διαφήμιση, τηλεοπτικά πάνελ και αναφορές στη Βουλή, πως η τενολογία θα βοηθούσε.
Όμως, μόλις τρεις ημέρες μετά την εκκίνησή τους, οι κάμερες αποφάσισαν ότι το έργο ήταν υπερβολικά… απαιτητικό για τα υπάρχοντα ανθρώπινα στελέχη. Και έτσι, με ένα μαγικό κλικ, η «έξυπνη εποπτεία» πάγωσε. Ο τεράστιος όγκος δεδομένων –δηλαδή κάποιες χιλιάδες φωτογραφίες με παραβάσεις– αποδείχθηκε υπερβολικός για τους ανθρώπους που, φευ, δεν είχαν εκπαιδευτεί εκ των προτέρων.
Έκτακτες συσκέψεις, υψηλόβαθμα στελέχη και αποφάσεις για μεταγενέστερη εκπαίδευση του προσωπικού είναι πλέον οι νέοι ήρωες αυτής της ιστορίας. Οι πολίτες, από την άλλη, μένουν με την απορία: γιατί αυτό δεν είχε γίνει πριν ξεκινήσει το έργο; Μάλλον η απάντηση βρίσκεται στην κλασική ελληνική λογική «αφήνουμε την τεχνολογία να τρέξει και βλέπουμε…».
Βασικά οι πολίτες γελάνε αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Και έτσι, οι δρόμοι της Αθήνας συνεχίζουν να αποτελούν ένα χαοτικό εργαστήριο, όπου η τεχνητή νοημοσύνη συναντά την… τεχνητή ακαταστασία.
