Η Ελένη Σπανοπούλου, με την… «γενναιότητα» που μόνο οι παλαιοί αρθρογράφοι της Αυγής μπορούν να επιδείξουν, αποφάσισε να μας ενημερώσει πως τα μαύρα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ απλώς… δεν υπάρχουν. Προφανώς, οι πολίτες πρέπει να την πιστέψουν, γιατί το λέει με τόση σοβαρότητα που θα ζήλευε ακόμη και ο πιο έμπειρος σεναριογράφος σαπουνόπερας. Λέξη-κλειδί: «Κουμουνδούρου» — ακούγεται σαν μαγική λέξη που εξορκίζει την πραγματικότητα.
Αυτό που δεν λέγεται, όμως, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει την υποκρισία επιστήμη: καταγγέλλουν προβοκάτσιες και σταλινικές πρακτικές όταν τους βολεύει, ενώ οι ίδιοι συμμετείχαν σε κάθε εκδίωξη, διασπαστικό παιχνίδι και μικροπολιτική ίντριγκα που οδήγησε το κόμμα στη διάσπαση. Ο Κασσελάκης, οι «87» και οι υπόλοιποι φαίνεται ότι έγιναν απλώς θύματα ενός πολιτικού θεάτρου, όπου οι κανόνες είναι πάντα… δικοί τους.
Η «ανεξαρτησία» του ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο… εμφανής όσο και τα μαύρα ταμεία που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν: ό,τι δεν τους βολεύει, το αρνούνται. Ό,τι τους εκθέτει, το βαφτίζουν προβοκάτσια ή σταλινική συνωμοσία. Κοινώς, η πολιτική τους λογική συνοψίζεται σε μια πρόταση: «Δεν κάναμε τίποτα, αλλά φταίνε όλοι οι άλλοι».
Το πολιτικό θέατρο τους είναι πια ανοιχτό για το κοινό: μικρόφωνα, τηλεοπτικές κάμερες και «μετά λόγου γνώσεως» δηλώσεις για πράγματα που υπάρχουν μόνο στα όνειρά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ζει σε μια φανταστική πραγματικότητα όπου τα μαύρα ταμεία δεν υπάρχουν, οι διασπάσεις δεν μετρούν και η υποκρισία περνάει για… ηθική ανωτερότητα.
Με λίγα λόγια, η Κουμουνδούρου παραμένει το ιδανικό πολιτικό θεματικό πάρκο: εντυπωσιακό από μακριά, επικίνδυνα ψεύτικο από κοντά.
