Η υπόθεση που αφορά τον γιο του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου εξελίσσεται σε ένα ακόμη σκοτεινό παράδειγμα θεσμικής δυσλειτουργίας, όπου οι μηχανισμοί εξουσίας φέρονται να κινητοποιήθηκαν όχι για την απονομή της Δικαιοσύνης, αλλά για την αποφυγή της. Ένα περιστατικό που υπό άλλες συνθήκες θα είχε κλείσει άμεσα, μετατράπηκε σε υπόθεση με πολλαπλές εισαγγελικές κρίσεις, εμπλοκή ανώτατων στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. και σοβαρές αιχμές περί οργανωμένης προσπάθειας συγκάλυψης.
Οι επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις, οι δικονομικοί ελιγμοί και η ασυνήθιστη κινητοποίηση της αστυνομικής ιεραρχίας γεννούν εύλογα ερωτήματα για το αν εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες για όλους ή αν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, το κράτος δικαίου λειτουργεί επιλεκτικά. Το γεγονός ότι η υπόθεση επανέρχεται, παρά τις προσπάθειες να τεθεί στο αρχείο, αποκαλύπτει όχι μόνο την επιμονή ορισμένων δικαστικών λειτουργών, αλλά και το βάθος του προβλήματος όταν η Δικαιοσύνη καλείται να ελέγξει πρόσωπα με πολιτικές διασυνδέσεις.
Η εικόνα που σχηματίζεται δεν πλήττει απλώς τους εμπλεκόμενους, αλλά τραυματίζει σοβαρά την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, ενισχύοντας την αίσθηση ότι η ισονομία παραμένει ζητούμενο όταν αγγίζονται πρόσωπα με ισχύ και προστασία.
